We hebben de auto verkocht, met hulp van Brian onze vriend uit Amerika, die eerst onze auto wilde kopen. We hebben er 2 Nederlandse meisjes gelukkig mee gemaakt voor 600 euro. Ook hebben we een hele leuke groep om ons heen gecreëerd.
Natuurlijk hebben we Brian, die zien we bijna elke dag. Ook hebben we 2 Nederlandse meisjes uit Diemen. Eva en Esther en daarmee delen we nu onze campingplek. 4 mensen op 1 plek is een stuk goedkoper. En dan 3 duitse vrienden Monica, Jan en Greg. 1 meisje 2 jongens. Maar ze spreken allemaal Nederlands, wonen ook in Den Haag. En dan Samantha en Joseph uit Frankrijk. En iedereen leefde mee met ons verkoopavontuur. Bijna elke avond aten we met Eva en Esther. Ohja, natuurlijk niet te vergeten onze vrienden Possums, die elke avond even kwamen snuffelen of er iets te eten was achtergebleven in de kampeerkeuken.
De avond na de verkoop had Brian een idee, er was een filmfestival in de stad en daar kon je gratis naar toe en het begon ´s avonds. Het was eigenlijk een openlucht bioscoop met allemaal korte filmpjes. Was heel erg leuk, met Brian, Eva en Esther en nog duizenden andere mensen zaten we in het gras van The Domain (park).
Een erg gezellige avond en na de filmpjes zijn we met de trein naar de camping terug gegaan. Brian had weer en voorstel voor de volgende avond. Er is namelijk een universiteits feestje. Esther en ik hadden het er al over gehad, dat als je in Sydney ben, je ook eigenlijk wel op zijn minst 1 avondje uit moet. De hele auto(landroven van Eva en Esther) volgeladen met onze luchtbedden en dekens en zo bleven we een nachtje in Brian zijn studentenkamertje overnachten. Een heel gezellige avond. De universiteit ziet er uit als de gebouwen van Camebridge. Erg mooi een beetje Harry Potter-achtig.
Luchtbedden hadden we eigenlijk niet mee hoeven nemen. Want we werden allemaal op de grond wakker. Brian ging al vroeg de deur uit. Net als in Nederland heb je daar verenigingen(clubs) en hij zit bij de Wakeboard club. Er zijn een paar dagen een grote Fair om alle verenigingen te promoten. Nadat we een ontbijt gescored hebben bij de Coles, gaan we daar een kijkje nemen. Gisteravond hadden we al even gespiekt er stonden overal gekleurde kraampjes. Vandaag is het gekleurde kraampjes met een grote gezellige mensenmassa. Je kunt het zo gek niet bedenken of er is een clubje van te vinden. Larpen, Knittingclub, Taekwondo, Zwaardvechten, Fietsclub, Bergklimmen, Kanoen enzovoort.
Damian en ik wilde nog voor het laatst in de stad rondslenteren. Voor deze avond hadden we een Afscheidsdiner georganiseerd. Gebakken aardappeltjes van de barbecue, met kip en pindakaas satesaus. Sla erbij en andere lekkere hapjes en drankjes. Het is in een korte tijd een hechte groep geworden en kunnen heerlijk met elkaar kletsen en lachen.
Brian heeft een mooi cadeau voor ons meegenomen. Een schetsboek, waarin hij een verhaal heeft geschreven op de eerste bladzijde hoe we vrienden zijn geworden. Omdat wij flyers hadden opgehangen in hostels, heeft hij ons gebeld. Daardoor kwam hij bij de auto kijken en zodoende zijn we vrienden geworden. Wij hebben hem een boekje gegeven om hem te bedanken en een schildpadje, omdat hij zo traag was met ons vertellen dat hij de auto niet wilde. We hebben een spel erin geschreven wat we die avond speelde. Kingsen:
Je hebt “The Ring Of Fire” ( dat zijn kaarten die liggen in een cirkel om een glas drinken heen. “The Ring Of Fire” mag niet gebroken worden. Doe je dat wel, dan moet je tekenen in het boek(wat Brian ons cadeau heeft gedaan). Omstebeurt pakt iedereen een kaart en elke kaart heeft een betekenis. (wat meestal betekent dat iemand een slokje drinken moet nemen. Dit lijd tot veel gegiebel en gelach)
2 – You (iemand anders aanwijzen om een slok te nemen)
3 – Me (neem zelf een slok drinken)
4 – All the girls around the table (alle meisjes nemen een slok drinken)
5 – Make a Rule (oftewel maak een regel, zeg I love Australia, voordat je een slok drinken neemt, vergeet je dat, dan moet je nog een slok drinken nemen)
6 – All the boys around the table ( alle jongens nemen een slok drinken)
7 – Heaven (zodra je ziet dat iemand die kaart heeft steek je je hand in de lucht, de laatste… moet drinken)
8 – Drinkingmate (je kunt met deze kaart iemand aanwijzen, die elke keer als jij een slok drinken moet nemen ook een slok drinken moet nemen)
9 – Make a Rhyme (voorbeeld, ik ga naar huis, de volgende die aan de beurt is moet rijmen op huis. Dus die zegt en in het huis piept een muis en nu moet de volgende daar weer op rijmen. Lukt dat niet dan neemt hij een slok)
10 – Everyone (iedereen)
J – Thumbmaster (kan wanneer dan ook in het spel zijn duim op tafel leggen, iedereen moet zo snel mogelijk volgen, de laatste…moet een slok nemen)
Q – Questionmaster (degene met deze kaart stelt de hele tijd vragen, als je antwoord moet je een slok drinken nemen)
K – Kingscup (Het glas wat in “The Ring Of Fire” staan, moet 5 slokken uit genomen worden, de persoon die de 4 koning pakt uit “The Ring Of Fire” die moet het hele glas leegdrinken)
A – Waterfall (de hele tafel moet drinken als degene met de kaart stopt mag de volgende stoppen als die weer stopt weer de volgende, je begrijpt, dit is een erg heftige kaart, vooral met veel mensen)
Het werd een heel gezellige avond, maar om 22.30 was het afgelopen en brachten we Brian en de Fransen naar de trein. Morgen is ons laatste dagje en Brian heeft beloofd nog te komen, want hij gaat ons zo missen. We kletsen nog met Eva en Esther en gaan dan ook naar bed. De volgende dag echt echt inpakken. Mama belt nog even middenin het inpak proces. Als Brian er is, is alles klaar en gaan we nog even voor 2 uurtjes naar het zwembad en genieten we van de zon. Maar oeh wat voel ik me al zenuwachtig. Blij en opgewonden over de reis. Om 2 uur zijn we gedoucht en klaar om naar het station te lopen. We gaan met de trein naar het vliegveld. We geven Eva en Esther een dikke knuffel en onze tent bed dekens kussen kampeerspullen laten we achter bij hun. Wat een fantastisch leuke meiden waren het. Brian rijd mee tot Centraal en als de trein dan ook daar wegrijd schiet ik vol. Nu gaan we echt weg uit het mooie land. En weg van onze vrienden. Maar je kunt niet aan 2 kanten van de wereld tegelijk zijn. Want ik vind het leuk om naar huis te gaan, maar wil ook nog in Australië blijven en dat kan niet. Onze tassen zijn loeizwaar. Van Damian bijna 21 kilo en mijne 23 kilo. En we hebben 3 handbagage tassen.
De vliegreis gaat prima en hebben elke keer een plekje blij het raam en we wisselen af en toe om. We kunnen de hele nacht films kijken en krijgen weer lekker vliegtuigvoedsel, jammie! Slapen gaat wat minder en zijn dan ook een beetje duf als we aankomen of Heathrow(London). De piloot zei iets over een late aankomst, maar alsnog liepen wij rustig naar de bus die ons naar terminal 5 brengt. Daar komen we in een flinke rij voor de handbagage controle. Als we eenmaal in de hal staan en kijken op het bord of onze Gate al open is, staat hij er niet meer op. We snellen ons naar de informatiebalie en de mevrouw verteld ons dat ons vliegtuig zojuist is vertrokken. (ik was bang dat we nu moesten betalen voor een nieuwe ticket), maar gelukkig is het niet onze schuld en kunnen we met een vlucht mee over 6 uur. Bah, maar gelukkig zie ik een mooie grote rode loungebank, waar we ons 6 uur lang in nestelen.
We bellen snel naar Nederland, want straks zijn ze al onderweg om ons op te halen, wat later ook bleek. (sorry Jongens!)
Maar na 6 uur wachten springen we gelijk op om snel naar de Gate te gaan, om ook deze vlucht natuurlijk niet te missen! Wat blijkt de Gate grenst aan onze loungebank, die natuurlijk al is ingepikt, nog 20 minuutjes op een glad stoeltje. Deze vlucht duurt het langs van allemaal en alle zenuwen gieren door me lijf. Hoe zal het straks zijn. Wie staan er te wachten. Ik ren bijna door Schiphol naar de band met tassen, maar we moeten nog even wachten. Ze zijn er al snel en ik haal een karretje. Door de deuren waar iedereen al zeker 45 minuten stond te wachten. Daar zijn we dan!!
Wat is het fijn om iedereen te zien een beetje emotioneel en helemaal hieper van alle lieve mensen die helemaal naar Schiphol zijn gekomen om ons te verwelkomen gaan we in de auto´s naar huis. Nog een verrassing staat me te wachten, want vanavond hebben we een feest en komen er nog meer mensen!! Ook heeft Thoya een Collage voor op mijn kamerdeur gemaakt met alle foto´s van quinda.shareyourstory.nl het ziet er fantastisch uit. Papa heeft allemaal mooie posters gemaakt en mama heeft zuurkool klaar waar ik zo´n zin in had. Allemaal lekkere dingen zijn er in huis gehaald voor vanavond. Wat een verwennerij. Tante Corrie en Lisi blijven gezellig eten en ik wordt naar boven gestuurd om me op te frissen voor het feest. Het bad bevalt me zo erg na 6 maanden, dat ik er bijna niet uit kan komen. En ineens slaat de moeheid toe. Dat kan de pret niet drukken als ik zie wie er allemaal komen. Opa en oma, Geertje en Kuni met de meiden, Karel Yvonne, Kobus en Mieke, Alex en Angele, Marina en Barend, Nina, Bobby, Vincent, Steven, Renee, Ashwin, Lisi, Marjet en Stephan, Judith en Edwin, Harmen(helemaal uit Rotterdam) Ilse en natuurlijk Damian! Voor 12en was iedereen bijna weer naar huis en mama al naar bed, want ze moest werken. Maar papa, Thoya en ik kletste en kletste maar door. En dus lagen we pas in bed rond 2 uur.
Na een heerlijk nacht werd ik om 7 uur al wakker, toen mama wegging om te werken. Kon ik even werkse! zeggen en haar een kus geven. En toen heb ik weer verder geslapen tot 12 uur. Wel gek om zonder Damian wakker te worden. Ik was als eerste beneden, toen iedereen wakker was hebben we ontbeten en gekletst. Ik heb me tas uitgepakt voor een deel. Met Damian bij zijn oma en moeder langs geweest. Die het allebei ook heerlijk vinden dat we er weer zijn. En ´s avonds patat gegeten met frikadel speciaal en salade, Jammie!! Wat had ik dat gemist, echt lekkere patatten! Ik ging vroeg naar bed, want voelde me erg moe.
Gisteren al om 6 uur wakker, na wat lezen uit bed gegaan. Me hoofd ontplofte, van de dingen waar ik aan dacht. Welke school en wat voor nieuw baantje en dus ben ik achter de computer gaan zitten. Met papa even gejogd en daarna ontbeten met ze 3tjes want mama moest weer werken. Ik ga even bij Lisi langs om ook haar moeder een goede reis te wensen. Nog even langs Damian, want nu missen we elkaar heel snel. Gek om zo weinig bij elkaar te zien. Van 24-7 naar elke dag een paar uurtjes. ´s Avonds gezellig televisieavond met heerlijke roerbak met verse tagliatelle, jummie! Maar omdat ik al zo vroeg wakker was, was ik ook al heel erg moe na het eten. En dus ben ik vroeg me bedje ingekropen.
En vandaag weer om 6 uur wakker en maar een ontbijtje voor mezelf gemaakt. De krant gelezen. Libië en natuurlijk moet ik ook stemmen, maar weer weinig van de politiek in Nederland op het moment. En daarna me lampen uit Thailand in elkaar gezet, wat er heel leuk uit ziet. Toen bedacht ik, dat ik natuurlijk me laatste verhaal zou kunnen gaan schrijven. Wat ik nog niet had gedaan.
Het wordt nu weer en beetje normaal. Iedereen gaat naar z´n werk of school en het blijft lekker grijs. Ik vind het gek om weer zoveel luxe te hebben. Ik geniet enorm om weer papa, mama en Thoya om me heen te hebben. Gisteren gewoon even langs Lisi te kunnen. De hele dag het internet op kan, zonder over de kosten ervan na te denken. Al 3 avonden hoef ik me geen zorgen te maken over wat we zullen gaan eten. Ik heb een eigen kamer, waar ik dan helemaal alleen slaap. Steeds kom ik weer dingetjes tegen, die ik zo heb achtergelaten 8 maanden geleden. Jammer vind ik wel het weer, want het is zo grauw en grijs. Ik vind iedereen zo lief, Janine die ook op het vliegveld stond en de buurtjes die ook een bosje tulpen hebben gebracht en lieve kaarten van familie, buren en vrienden! Wat kom ik terug in een warm land.
Het is een fantastische reis geworden. Met wat dieptepunten, maar als je terugkijkt, wegen die niet op tegen al het moois wat we gezien hebben. Zoveel geleerd, zoveel gezien, zoveel mooie mensen ontmoet(die we vast nog terug gaan zien) en wat is het nieuwe avontuur?...
Ik wil iedereen enorm bedanken voor alle lieve warme snoezige berichtjes op mijn weblog, dat deed me keer op keer heel erg goed. Ik vind het leuk dat iedereen zo genoot van mijn foto´s. Het welkom in Nederland was geweldig. Ik heb me nog niet koud gevoelt in Nederland en volgens mij komt dat, door al die lieve warme mensen hier. Heerlijk is het om weer dichtbij jullie te zijn!!
Liefs Quinda en Damian